“Na dvije stolice”

Na dvije stolice

Ništa nisu bolji,
Niti toliko vrijede.
No znaju se pokoriti volji
I zato na dvije stolice sjede.

Ne ulažu u sebe,
A znaju što drugi vole.
I nikad bez potrebe
U sujetu ne dozvole.

Uvijek su na dohvatu,
Saginju ponizno leđa.
Obješene na vratu
Ni ciničnost ih ne vrijeđa.

Mijenjaju stolice,
No jednu čuvaju sebi.
Izgubili su lice,
Ali mijenjali se ne bi.

Ladislav Prežigalo